loading...
گیلان کده
shopishop بازدید : 435 1395/05/15 نظرات (0)

این شب‌ها اگر ساعتی قبل از طلوع آفتاب از خواب برخیزید و جرئت کنید در سرمای زمستان روی بام منزل بروید، می‌توانید پنج سیاره‌‌ی پرنور منظومه‌ی شمسی را در آسمان ببینید. پنج‌سیاره‌ای که در یک صف‌آرایی نسبتا نادر در آسمان قرار گرفته‌اند.

از سه-چهار روز پیش تا تقریبا ۱۰ روز دیگر، اگر حوصله‌ی بیدار شدن از خواب و تماشای آسمان بامدادی را داشته باشید، می‌توانید به ترتیب پنج سیاره‌ی عطارد، زهره، زحل، مریخ و مشتری را ببینید. این سیارات به خوبی با چشم غیر مسلح قابل دیدن هستند، با این حال اگر دوربین دوچشمی یا تلسکوپ داشته باشید احتمالا می‌توانید جزییاتی از آن‌ها را هم مشاهده کنید. آخرین باری که این سیارات بدین شکل قرار گرفته بودند در سال‌های ۲۰۰۴ و ۲۰۰۵ بود.

shopishop بازدید : 407 1395/05/15 نظرات (0)

عکس از «جولیان وسل» (Julian Wessel)

این عکس گذر ایستگاه فضایی بین‌المللی از مقابل سیاره‌ی زحل را نشان می‌دهد. ایستگاه فضایی بین‌المللی نزدیک به زمین است و در فاصله‌ی حدود ۴۰۰ کیلومتری ما قرار دارد. این درحالیست که سیاره‌ی زحل اکنون یک میلیارد و ۶۰۰ میلیون کیلومتر با ما فاصله دارد. عکاس این تصویر را ۱۵ ژانویه در آلمان گرفته برای ثبت آن در زمان و مکان مناسب بوده است. او دوربین را به تلسکوپ متصل کرده و با سرعت ۴۲ فریم بر ثانیه شروع به فیلم‌برداری کرده است. گذر ایستگاه فضایی از مقابل زحل فقط ۰٫۰۲ ثانیه طول کشیده است. گرفتن تصاویر گذر ایستگاه فضایی از مقابل ماه، خورشید و سیارات به محاسبات زمانی و مکانی دقیقی احتیاج دارد.

shopishop بازدید : 484 1395/05/15 نظرات (0)

عکس از «فریتز هلموت همریش» (Fritz Helmut Hemmerich)

دنباله‌دار کاتالینا (C/2013 US10) در ۱۷ ژانویه به نزدیک‌ترین فاصله از زمین رسید و از فاصله‌ی ۶ دقیقه‌ی نوری سیاره‌ی ما عبور کرد. در همین تاریخ به شکل جالبی از دید ما در کنار کهکشان M101 که با نام فرفره هم شناخته می‌شود قرار گرفت. این کهکشان تقریبا دو برابر کهکشان راه‌شیری ما است و در فاصله‌ی ۲۷۰ هزار قرن نوری از ما قرار گرفته است.

shopishop بازدید : 369 1395/05/15 نظرات (0)

جهانی که در آن زندگی می‌کنیم، جای بسیار بزرگی است. تا به حال بیش از ۲۰۰ میلیارد کهکشان در آن پیدا کرده‌ایم. کهکشان «راه شیری» که خانه‌ی ماست، فقط یکی از کهکشان‌های متوسط، در بین این ۲۰۰ میلیارد است. خورشید، یکی از ستارگان متوسط در بین ۲۰۰ میلیارد ستاره‌ی کهکشان راه شیری است و زمین نیز سیاره‌ی کوچکیست که به دور خورشید می‌گردد. این مقدار ماده، واقعا زیاد و غیر قابل وصف است. با این حال، این همه‌ی آن چیزی نیست که در جهان وجود دارد. هیچ می‌دانستید که همه‌ی این سیاره‌ها، ستاره‌ها و کهکشان‌ها، فقط ۵ درصد از ماده-انرژی جهان را تشکیل داده‌اند؟ ۹۵ درصد از ماده-انرژی کیهان فعلا با هیچ دستگاهی قابل آشکارسازی نیست. ولی چرا فقط ۵ درصد کیهان را می‌بینیم؟ چرا نمی‌توان بقیه‌ی ماده-انرژی کیهان را مشاهده کرد؟ ماده‌ی تاریک چیست؟

جهان قابل مشاهده برای ما، تمام آن چیزیست که از اتم، ذرات زیر اتمی، نوترینو و فوتون ساخته شده است. ما همه‌ی این‌ها را می‌توانیم به صورت مستقیم یا غیر مستقیم مشاهده کنیم. ما به خوبی می‌توانیم جهان اطراف و کهکشان‌های دوردست را ببینیم، یا ذرات زیر اتمی را آشکار کنیم. ولی این فقط درصد کوچکی از عالم است. مقدار بیشتری از آن، همچنان برای ما ناشناخته باقی مانده است. این موضوع را نخستین بار یک دانشمند سوییسی فهمید.

کشف یک سوییسی

در سال ۱۹۳۳، ستاره‌شناسی سوییسی به نام «فریتز زوییکی» (Fritz Zwicky)، گروهی از کهکشان‌ها را برای بدست آوردن جرم آن‌ها مطالعه می‌کرد. او در مشاهده‌های خود، به پدیده‌ای عجیب برخورد کرد. در محاسبات او، جرم کهکشان‌ها با گرانش‌ها آن‌ها متناسب نبود. بدین معنی که کهکشان‌ها خیلی سریع به دور خود می‌چرخیدند و برای اینکه ستاره‌های آن‌ها در فضا پخش نشود، به گرانشی به مراتب بیشتر از چیزی که محاسبات نشان می‌داد، نیاز داشتند. زوییکی که حسابی به فکر فرو رفته‌ بود، به این نتیجه رسید که شاید کهکشان‌ها از ماده‌ای بیشتر از آن‌چه برای او قابل مشاهده بود، ساخته شده‌اند. او این ماده‌ی ناپیدا را، «ماده‌ی تاریک» (Dark Matter) نامید. در زمان فریتز زوییکی، کسی از نظریه‌ی او استقبال نکرد و آن را جدی نگرفت. «ریچارد ماسی» (Richard Massey) از دانشگاه دورهام در انگلستان می‌گوید: «دیگر دانشمندان، زوییکی را نظریه پرداز دیوانه‌ای می‌دانستند که نتوانسته مشاهداتش را خوب انجام بدهد. در نتیجه ماده‌ای جدید خلق کرده تا معادلاتش درست از آب در آید.»

shopishop بازدید : 299 1395/05/15 نظرات (0)

عکس از «مارتین پیو» (Martin Pugh)

ستاره‌هایی که می‌بینید، شاید تخم‌های این مرغ فضایی بزرگ هستند. این سحابی نشری با نام IC 2944 یا سحابی مرغ دونده شناخته می‌شود. در قسمت بالا-چپ عکس، ابرهای مولکولی کوچک تیره‌ای دیده می‌شوند که پر از غبار کدر هستند. این ابرها با نام «گویچه‌های تاکری» (Thackeray’s Globules) هم شناخته می‌شوند و مکان‌هایی هستند که بالقوه می‌توانند محل تشکیل ستاره‌های جدید باشند.

shopishop بازدید : 268 1395/05/13 نظرات (0)

آژانس فضایی اروپا (ESA) از این‌که همتای آمریکایی‌اش از فضاپیمای بالدار برای ارسال محموله‌ به ایستگاه فضایی استفاده می‌کند، اظهار خوشحالی کرد. ناسا برای ارسال محموله به ایستگاه فضایی، از قبل قراردادهایی با شرکت‌های اربیتال ATK و اسپیس ایکس منعقد کرده بود اما حالا تیم سومی را هم به این مجموعه افزوده است: سازمان سی‌یرا نوادا (SNC). قرار است این فضاپیما یک مینی شاتل به نام دریم چیسر (Dream Chaser) را همراه خود ببرد.

ESA در مورد تامین تجهیزات و قطعات ضروری این ماموریت با SNC همکاری خواهد داشت. بخش اصلی این ماموریت، مکانیزم اتصال (IBDM) خواهد بود؛ این یک مکانیزم جدید است که به تازگی در اروپا توسعه یافته و برای اتصال فضاپیماها به یکدیگر کاربرد دارد. در انتهای بدنه‌ی دریم چیسر یکی از این مکانیزم‌ها تعبیه شده که باعث می‌شود فضاپیمای بالدار با دقت و سهولت بیش‌تری به با ماهواره‌های موجود در مدار زمین پهلوگیری کند. حین ماموریت، فضانوردان پیرامون IBDM قرار می‌گیرند تا نسبت به چندین تن تجهیزات ارسال شده نظارت داشته باشند.

shopishop بازدید : 336 1395/05/13 نظرات (0)

امروز برای اولین بار یک گل در ایستگاه بین المللی فضایی شکوفه کرد.

فضانوردان در ایستگاه بین المللی فضایی یک گل آهار پرورش دادند.

فضانوردان ایستگاه بین المللی فضایی در کنار اینکه کارهای علمی مختلفی انجام می‌دهند، دست به کارهای هیجان‌ انگیزی هم می‌زنند. یکی از این کارهای علمی که علاقه‌مندان بسیاری هم دارد، پرورش گیاه است. امروز اولین گل در ایستگاه بین المللی فضایی شکوفه کرد. اگر شکل آبیاری این گیاه را نادیده بگیریم، موضوع پرورش گیاه در جاذبه‌ی صفر بسیار جالب توجه به نظر می‌رسد. فضانوردان این گل را در محیطی با جاذبه‌ی صفر پرورش داده‌اند.

این گیاه که جزو خانواده‌ی گل‌های آهار به شمار می‌رود بسیار سریع رشد می‌کند. این گل دومین آزمایش برای پرورش گیاه بوده که به طور آزمایشی در فضا و در «آزمایشگاه گیاهی هیدروپونیک» (Hydroponic VEGGIE lab) ایستگاه بین المللی فضایی انجام شده است. قبلا سعی شده بود که گیاه «منداب» (Arugula) در فضا پرورش پیدا کند.

shopishop بازدید : 302 1395/05/13 نظرات (0)

عکس از ناسا، ۲MASS Project، UMass، IPAC/Caltech، NSF

مرکز کهکشان ما مکان شلوغی است. وقتی در نور مرئی به آن نگاه می‌کنید، مرکز کهکشان با گرد و غبار میان‌ستاره‌ای پوشانده شده است. با این حال این گرد و غبار خیلی نمی‌تواند راه نور فروسرخ را سد کند و در نتیجه در این عکس چیزی در حدود یک میلیون ستاره و جزییاتی از مرکز کهکشان ثبت شده است. مرکز کهکشان در قسمت سمت چپ این تصویر، فاصله‌ی ۳۰ هزار سال نوری از ما و در صورت فلکی قوس قرار دارد.

shopishop بازدید : 271 1395/05/13 نظرات (0)

عکس از «فابیان نیر» (Fabian Neyer)

کهکشان بزرگ و زیبای مارپیچی که در مرکز این عکس می‌بینید M106 نام دارد. این کهکشان که با نام NGC 4258 هم شناخته می‌شود حدود ۸۰ هزار سال نوری قطر دارد و در فاصله‌ی ۲۳.۵ میلیون سال نوری از ما قرار گرفته است. M106 دومین کهکشان بزرگ از گروه کهکشانی «تازی‌ها ۲» است. این کهکشان در صورت فلکی «تازی‌ها» نزدیک به دسته‌ی ملاقه‌ی صورت فلکی «دب اکبر» قرار دارد. هرچند که این کهکشان از ما خیلی دور است، ولی از آن‌جا که دارای «تابش لیزری مایکرویو» (Maser) است، به خوبی توانسته‌ایم فاصله‌ی آن را تخمین بزنیم.

shopishop بازدید : 307 1395/05/13 نظرات (0)

عکس از ناسا، سازمان فضایی اروپا، آزمایشگاه پیشرانه‌ی جت ناسا

این عکس ابرهای غبار ابر ماژلانی بزرگ را نشان می‌دهد. ابر ماژلانی بزرگ یکی از کهکشان‌های اقماری راه‌شیری است. این عکس ترکیبی از داده‌های تلسکوپ‌های فضایی هرشل و اسپیتزر بدست آمده است. رنگ‌های مختلف در قسمت‌های مختلف کهکشان نشانگر دمای متفاوت غبار است. آن قسمت‌هایی که اندکی رنگ آبی دارند، با نور ستاره‌های جوان و داغ گرم شده‌اند.

تعداد صفحات : 6

اطلاعات کاربری
  • فراموشی رمز عبور؟
  • پیوندهای روزانه
    آمار سایت
  • کل مطالب : 828
  • کل نظرات : 21
  • افراد آنلاین : 11
  • تعداد اعضا : 100
  • آی پی امروز : 166
  • آی پی دیروز : 241
  • بازدید امروز : 938
  • باردید دیروز : 992
  • گوگل امروز : 0
  • گوگل دیروز : 0
  • بازدید هفته : 6,779
  • بازدید ماه : 25,248
  • بازدید سال : 127,259
  • بازدید کلی : 12,063,896